11/5/2008 - ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUN

           ANNEME....
Her akşam, kendimi dört duvar arasında atınca,
Yazmana sarılıp,sıcaklığını duyuyorum anne.
Bu taştan soğuk gurbet yatağına yatınca,
Sanma ki sensiz yatağımda uyuyorum anne.

Tarif etmek imkansız böyle bir sevdayı,
Hayra yorarım,senin olduğun rüyayı,
bir elime güneşi koysalar,bir elime ayı,
ellerim yine de senin ellerini arıyor anne.

Hayal de olsasenin o nurlu yüzünü görünce,
Senin sevdan geliyor yar sevdasından önce,
Herşeyi geride bırakıp senin yoluna düşünce,
Boynu bükük çocuklardan seni soruyom anne.

Saçının telleri ile hüznü dokursun kilimle,
Dualarında ağzına takılan üç beş kelime,
"Yavrum,nerdesin" diye soruyor mu anne?
arasıra ağladığın da oluyor mu anne?...

10/1/2008 - YAĞMUR

Yağmur yağıyor..Mutfak camındayım.Nasıl üşüdüğümü
bilemezsin.Menekşelerim çiçek vermiyor artık anne.
Söylediğin gibi hep dibinden su verdim ama…

Şimdi telefon açsam sana,sesini duymak da yetmiyor ki.
Hep aynı cümleler;“Babamlar nasıl,ilacını aldın mı?”
Nedenini bilmediğim bir ağlamak var içimde.
Bir yerlere sığdıramıyorum yüreğimi.Bazen mutfakta
dalıp giderdin yemek yaparken, tahta kaşıkla
tencerenin başında öylece ne düşünürdün acaba?
Özlemek çok fena anne.Anlamak seni;daha da fena…

Omuzlarım ağrıyarak uyanıyorum sabahları.
Benim kızımın omuzlarımı ovmasına daha çok var.
Gittikçe sana mı benziyorum ben, ya da

“Annenin kaderi kıza” dedikleri doğru mu?
“Baban eskitir her şeyi kızım”demiştin bir kez,
anlamamışım meğer, eskiyormuş anneciğim.
Omzunu ovacak kalmıyormuş meğer aynı evin içinde.
Şimdi duysan bunları ne üzülürsün;

mutsuz mu kızım diye, çoktan kendinden vazgeçmiş

bir sesle. Mutsuz değilim de anne,

yağmura ve mutfağımdaki kedere çare bulamıyorum.

Evimi topluyor, toz alıyor, patlıcan kızartıyor,
televizyon seyrediyor, akşam çalan kapıyı açıyorum,
açtığımı gören olmuyor.
Pişirdiğim yeniyor da, güzel olmuş denmiyor.
Çay demleniyor, demleniyor, demleniyor…

Kederim mutfağımın her yerine yerleşiyor.
Ah nasıl eskiyor her şey anne, nasıl eskiyor.
Eskilerimi de atmaya kıyamıyorum. Seni çok özlüyorum.
Bana yasakladığın bahçeler, sana da mı uzaktı hep?
Gidemeyişine ağladın mı sende? Ne zaman eskiyor sevgiler?
Ödenen bedellerin acısı geçince mi? İşte böyle,
kalbimde bir acı. Şarkılar seni söyler.

İclal AYDIN

                             

27/11/2007 - ŞİİR GÜNÜ

36. ŞİİR ETKİNLİĞİ : ÖĞRETMEN                        ev sahibi:http://annekedi.blogcu.com

22/10/2007 - GÜL GÜZELİ...

     Yoksun Gül Güzeli....

Sende mi solacaktın gül güzeli,

daha küçücük bir goncayken hani tüm gücünle

hayata meydan okuyacaktın?

Dikenlerin vardı, kimse dokunamazdı sana,

dokunmuşlar gül güzeli, yıpratmışlar seni  
Bak yaprakların yerlerde sararmış ve yırtılmış.

Taç yapraklarına düşen yağmur damlaları ağlıyor

senin için gül güzeli. 

Hani her bahar dalına konan bal arsı vardı ya, işte o geldi.

Kokunu duymak istiyor. Yoksun gül güzeli yıpratmışlar seni., 
Aşıkların bakıp doyamadığı, bahçelerin en narin çiçeği..! 
Sen gamsız kedersiz, 
Hem huysuz hem sevecen.
Nerdesin ? Özlüyorum be gül güzeli, duy artık sesimi

uyan gül güzeli.!
    Yoksun yıpratmışlar seni.
Solan Bir Hayatın Hikayesi.

Umutsuz değilim yeniden yeşereceksin.

23/8/2007 - KISA BİR AYRILIK

          KISA BİR AYRILIK

Merhabalar arkadaşlar bloguma kısa bir süreliğine

ara veriyom,umarım blogumu yalnız bırakmasınız yoklugumda.

Ziyaretime gelenlere şimdiden teşekkür ederim sizleri özleyecem...

       Papatyalarıma iyi bakın olur mu.....

Onlar size emanet..

Bir akşam vakti

Ellerimde papatyalarla yollarını beklerken

Ha geldi ha gelecek derken

Gözlerimi acıverdim ismini sayıklarken

Zaman çarkının arasında gözlerim eskiyor

Hayallerimi büyüttüğüm anda bir kurşun vuruyor

Geceler rüyalarımı çalıyor bana hiç sormadan

Bilemezdim,meğer hayat,bir papatya falı kadar

                               SAHTEYMİŞ........

23/8/2007 - DOSTLUK

Çok hoşuma giden bir yazıyı sizinle tekrar paylaşmak istedim

blogumu ilk açtığım zamanlar yayınlamıştım umarım begenirsiniz..Dostluktan bahsediyor ne güzel anlatmış yazar....Gercekten insanın böyle bir dostu olmalı.. Bu zamanda nerde böyle dost çok zor... Dostluk ta çağ atladı ve eskide kaldı!

DOSTUM VAR DİYE GEZERDİM NE ZAMAN
YIKILACAK OLSAM DOSTLARIMA GİDERDİM
AMA BUGÜN YİNE AĞLIYORUM..
BEN ANLADIM Kİ GERCEK DOSTLARIM
BEN AĞLARKEN GÜLÜYORLARMIŞ
YAZIK BE DOSTLUK ÖLMÜŞ.....

                DOST BULMAK

Hani, diyorum da, insanın gerçekten mükemmel bir dostu olsa...
"Onu", şöyle, içine sindire-sindire, kocaman bir sarılsa...
Ne iyi olur değil mi? Dostunuz!
dostunuz var mı? Kadın ya da erkek... Hiç fark etmez. Gerçek
dostun cinsiyeti olmaz. Paylaştığınız birileri var mı? Var ise mesele yok.

Yok ise, gidin bulun hemen!
Sırlarınızı paylaştığınız. Özlediğinizi açık yüreklilikle söylediğiniz.
"Canım benim!.. dediğiniz... Telefonda bile saatlerce konuştuğunuz sıcacık biri...
"O"nu görmediğinizde yüreğinizin "pıt-pıt" attığını hissettiğiniz,bir dostunuz var mı?
Dert ortağı, sohbetlerinizi paylastığınız, yalnızlığınızı anlattığınız,
sevincinizi hisseden biri... Yalnız kaldığınızı düşündüğünüzde,
birilerine öfkelendiğinizde, sevdiklerinizi özlediğinizde,
hayal kurduğunuzda yanınızda o var mı? Sizi hiç yalnız bırakmayan biri...
Cesur, sempatik, azimli, kararlı, Arayan, soran,
"Seni özlüyorum" diyen biri. Böyle bir canlı ile her şeyi konuşabilir, paylaşabilirsiniz.
Yanıltmaz! Anlayışla karşılar herseyi...
Hataları, günahlari-sevapları, her bir şeyi konuşabilirsiniz onunla...
Hiç yalnız kalmazsınız nitekim...
Böyle bir dost bulmak için fazla bir arayış içinde olmanıza gerek yoktur.
O kendiliğinden çıka gelir zaten. (Elektrik olayı ..)
Bir gün bir bakarsınız karşınızda...
Bir de bakmışınız sımsıcak sohbetler, derin konular, sırlar,paylaşımlar...
Kimseye söyleyemediğinizi, en yakınınıza anlatamadığınızı, geçmişteki izleri, geleceğe
dairlerinizi, sadece ona anlatır olursunuz.

Kadın, erkek Bir dost bulun! Ama gerçek olsun.
Aradığında işinizi değil, sizi soran...
Kötü gününüzde ev sahibi, iyi gününüzde kiracınız olsun.
Anlatsın, konuşsun, açık-seçik, korkmadan yaşasın.
Güvensin! Cinsiyeti olmasın!
Bir kartal kadar haşin, bir maymun kadar şaklaban, bir ceylan kadar narin olsun.
Doğruları söylesin. Gercekçi olsun. Yanıltmasın, kandırmasın!
İçten, sevecen, sempatik, sevdaları, özlemleri anlayabilen biri olsun. Anlasin!
Ağzıyla degil, gözleriyle ve kalpten konuşsun. Yaşasın!
Doya-doya yaşasın, doya-doya yaşatsın.
Beyninden değil, yüreğinden versin. "Olsun varsın! Paylaşırım." desin.
Bir dostunuz olsun. Sizi ve benliğinizdekileri paylaşsın...
Dost olsun!
Ama... Gerçek bir dost.

DOSTÇA KALIN.........

CAN DUNDAR

21/8/2007 - GEL DEMENİ BEKLERDİM

Gece her yer karanlık
Bi güneş doğacak diye beklerdim
Sensizliği her an yaşıyorum

Sadece bana gelmeni diliyordum
Gelemezsende
Gel demeni bekliyordum
Sensizliğe hapis yatıyorum her gece

Mahkum duygularım bu düşüncede

Kendime aykırı biri oluverdim
Ne olur bana gelseydin

Veya gel demeni beklerdim
Soruların ardı cevaplar dolu
Geceden sonra elbet güneş doğacak diyorlar

Neden bu kadar umursamazsın

Sevgilim
Bana gel deseydin
Gel demeni beklerdim

24 saat düşüncemdesin
Her zaman bir deli manyak
Sensizliğe zaman zaman alışmak mı lazım

Neden bana uzaksın
Ey yarim
Bana uzaktanda olsa bir cümle
Gel demeni beklerdim bana
Neden bu kadar uzaktasın be gülüm.......

7/8/2007 - HASRET....

               HASRET          

23/7/2007 - AĞLADIM :(

Ağladım

Yine kendimi tutamadım, başladım ağlamaya.
Neden mi?

Her ismin söylendiğinde içim acıdı.
Ben neden senin ismini doya doya

söyleyemiyorum diye başladım ağlamaya.
Daha bu sabah artık çıkardım seni

hayatımdan demiştim kendime.
Akşama ise yazdığın mesajlar geçti elime.

 "Seni seviyorum hemde çok seviyorum aşkım"

yazmışsın.Seviyorsan nerdesinn şimdi?

Nerde?
Hani bana kıyamazdın? Senin ağlamana

dayanamiyorum diyip sarılırdınya,

onlar geliyor aklıma...
Bak şimdide ağlıyorum, gelip sarılsana,

Aşkım ağlamak sana yakışmıyor diyip

bağrina bassana...
Nerdesin?
YOKSUN....

18/7/2007 -